شیوه های کشاورزی پایدار

کشت تناوبی: کشت تناوبی یکی از قدرتمندترین تکنیکهای کشاورزی پایدار است. کاشت یک محصول در زمین کشاورزی به مدت چند سال پیاپی میتواند نتایج منفی در برداشته باشد. بنابراین، هدف از کشت تناوبی جلوگیری از پدیدآمدن این نتایج منفی است. از آنجایی که بسیاری از آفات، محصولات خاصی را ترجیح داده و به آنها حمله میکنند کشت تناوبی میتواند مشکلات مربوط به آفات را رفع کند. اگر آفات منبع غذایی ثابتی داشته باشند میتوانند جمعیت خود را تا حد زیادی افزایش دهند. کشت تناوبی چرخهی بازتولید آفات را متوقف میکند. در این نوع کشت کشاورزان میتوانند محصولات خاصی بکارند که این عمل منجر به احیای مجدد مواد مغذی گیاه میشود. همچنین این محصولات به کودهای شیمیایی کمتری نیاز خواهند داشت.

پوشش گیاهی/ کشت پوشش: بسیاری از کشاورزان ترجیح میدهند تا همیشه زمین را زیر کشت ببرند و هیچگاه آن را بدون کشت رها نکنند. این عمل میتواند منجر به بروز نتایج ناخواسته شود. کشاورزان میتوانند با کاشت پوششهای گیاهی مانند شبدر یا جودوسر مانع فرسایش خاک شوند، رشد علفهای هرز را سرکوب کنند و کیفیت خاک را بهبود بخشند. همچنین کشت پوشش گیاهی نیاز گیاه به کودهای شیمیایی را کاهش میدهد.    

غنی سازی خاک: خاک یکی از عناصر اصلی اکوسیستمهای کشاورزی است. خاک سالم سرشار از زندگی است ولی استفادهی بیش از حد از آفتکشهااغلب باعث ازبین رفتن خاک میشود. خاک مرغوب میتواند بازدهی زمین را افزایش داده و محصولات سالم و بینقص تولید کند. با روشهای مختلف میتوان کیفیت خاک را افزایش داد و آنرا حفظ کرد. برخی از روشهای افزایش کیفیت خاک عبارتند از: رهاکردن بقایای محصول (در زمین) بعد از برداشت واستفاده از کمپوست مواد گیاهی یا کودهای حیوانی.

شکارچیان طبیعی آفات: به منظور کنترل مؤثر آفات باید مزرعه را بهعنوان یک اکوسیستم، در نقطهی مقابل کارخانه، درنظر گرفت. بهعنوان مثال بسیاری از پرندگان و حیوانات دیگر در حقیقت شکارچیان طبیعی آفات کشاورزی هستند. کشاورزان با مدیریت صحیح زمین کشاورزی خود میتوانند آنرا به پناهگاهی برای شکارچیان آفات تبدیل کنند. این شیوه تکنیکی کارآمد و ماهرانه است. استفاده از آفتکشهای شیمیایی میتوانند منجر به مرگ غیرسیستماتیک شکارچیان طبیعی آفات شود.

مدیریت تلفیقی و متمرکز زیستی آفات: مدیریت تلفیقی آفات رویکردی است که به جای روشهای شیمیایی به شیوههای بیولوژیکی متکی است. همچنین این روش برای رقابت با مدیریت آفات بر اهمیت کشت تناوبی تأکید میکند. در مدیریت تلفیقی آفات وقتی مشکل مربوط به آفت مشخص شد آخرین چارهجویی برای از بین بردن آفات بکارگیری راهحلهای شیمیایی است. درعوض پاسخ مناسب به آفات و از بین بردن آنها استفاده از نرهای عقیم و عوامل کنترل بیولوژیکی مانند کفشدوزک است.

+ نوشته شده در سه شنبه دوم دی ۱۳۹۹ ساعت 8:31 توسط وحید کوشافر  |